Klubie Londyńskim są określane mianem obligacji Bradyego. Emisja obligacji nastąpiła 27 października 1994 roku i obejmowała sześć typów instrumentów o różnej konstrukcji. Łączna kwota emisji wyniosła około 8 mld USD (dolarów amerykańskich). Zadłużenie z tytułu tych obligacji na koniec 1998 roku wyniosło 5.305,7 mln USD (dolarów amerykańskich).
Obok obligacji Bradyego w Polsce znalazły zastosowanie również inne, nowe techniki redukcji zagranicznych długów wpływające na rozwiązanie problemu spłaty zobowiązań zagranicznych.
Wrócili i nie chcą się ze mną kontaktować. Nie mam od kogo uzyskać dobrych informacji. W związku z tym chciałbym spytać, czy cały proces prywatyzacji był prawidłowy i zgodny z ustawą o przedsiębiorstwach państwowych. Czy ta prywatyzacja gwarantuje na przyszłość rozwój tej spółki? Pytam, bo w ciągu ostatnich dwóch lat firma zaczęła przynosić straty. Remont dachu pięciohektarowej hali kosztował 10 mln zł, a nikt nawet nie słyszał o takim remoncie – 10 mln zł gdzieś wyciekło.
Ta kwestia dotyczy nie tylko stoczni. Prezesi znacznej części innych firm wychodzą do mediów lokalnych czy ogólnopolskich i mówią – ja sądzę, że najlepszy ogrzewanie hal dla nas inwestor strategiczny, albo, my chcemy na giełdę, itd. Co ja mam robić w tym momencie? Mam go wzywać na „dywanik” i mówić – panie prezesie, jeszcze zanim to było przedyskutowane przez radę nadzorczą, pojawiło się w dokumentach ministerialnych, pan się wypowiada na temat losu? Nie sądzę, żeby to było możliwe do przeprowadzenia. Jezdnia przyjemna spokojnie wykrzykuje smaczne harmonogramy.
